Babka bycza: gatunek obcy, którego nie wolno wypuścić
Babka bycza Neogobius melanostomus
Babka bycza to gatunek nierodzimy. Złowiony okaz trzeba niezwłocznie uśmiercić i nie wolno go wpuścić ani do łowiska, w którym go złowiono, ani do innych wód (§ 8 rozporządzenia z 2023 r., który wymienia babki byczej z nazwy).
Babka bycza nie ma wymiaru ani okresu ochronnego. Przepisy nie chronią tego gatunku, tylko nakazują usunąć go z wody, bo wypiera rodzime gatunki.
Przepisy krajowe
§ 8 rozporządzenia z 2023 r.: złowione okazy gatunków nierodzimych „należy niezwłocznie uśmiercić i nie można ich wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód”. Przepis wymienia babki byczej z nazwy.
Zabierz
Gatunek nierodzimy: nie wolno go wypuścić (§ 8)
- Wymiar ochronny
- nie dotyczy: gatunek nierodzimy§ 8
- Okres ochronny
- nie dotyczy: złowiony okaz trzeba uśmiercić§ 8
- Uwaga
- § 8 wymienia gatunek z nazwy. Nie ma jej na listach IGO z Dz.U. 2022 poz. 2649.
§ 8 to przepis krajowy, okręg PZW nie może go złagodzić.
O gatunku
Babka bycza pochodzi z wód zlewiska Morza Czarnego i Kaspijskiego. W Polsce pierwszy raz złowiono ją w 1990 r. w Zatoce Gdańskiej; dziś jest pospolita w przybrzeżnych wodach Bałtyku, w zalewach, dolnej Wiśle i Odrze, a w górę rzek wędruje coraz dalej. Zjada ikrę i narybek innych ryb oraz konkuruje z nimi o pokarm i kryjówki.
Łowi się ją bardzo łatwo, na kawałek robaka lub krewetki podany przy kamienistym dnie, falochronie albo opasce brzegowej. Bierze od wiosny do jesieni. Rozporządzenie z 2023 r. wymienia ją z nazwy w § 8: złowionej babki byczej nie wolno wypuścić, trzeba ją uśmiercić.
- Rodzina
- babkowate (Gobiidae)
- Długość
- zwykle 10–20 cm, rzadko ponad 25 cm
- Tarło
- Od kwietnia do września, kilka razy w sezonie; samiec pilnuje gniazda z ikrą pod kamieniem.
- Środowisko
- Kamieniste i mieszane dno przybrzeżnych wód Bałtyku, zalewów, portów i dolnych odcinków dużych rzek.
- Pokarm
- Małże (zwłaszcza racicznica), skorupiaki, larwy owadów, ikra i narybek ryb.
Jak rozpoznać
- Płetwy brzuszne zrośnięte w przyssawkę, którą ryba przyczepia się do kamieni.
- Czarna plama na tylnej części pierwszej płetwy grzbietowej.
- Duża, szeroka głowa i wyłupiaste oczy; ciało szarobrązowe w ciemne plamy.
- Samce w okresie tarła prawie czarne.
Z czym się myli
- Rodzime babki morskie (mała, piaskowa, czarnoplamka): gatunki chronione (Dz.U. 2022 poz. 2380): są znacznie mniejsze, zwykle do 6–9 cm, smuklejsze i mają mniejszą głowę.
- Głowacz białopłetwy: gatunek chroniony: płetwy brzuszne oddzielne (bez przyssawki), żyje w czystych potokach i rzekach.
- Babka łysa, rurkonosa, szczupła: też gatunki z § 8: łysa nie ma łusek na karku, rurkonosa ma rurkowate nozdrza nad pyskiem, szczupła jest smukła i jasna.
Kiedy babka bycza ma tarło
Od kwietnia do września, kilka razy w sezonie; samiec pilnuje gniazda z ikrą pod kamieniem.