Trawianka: gatunek obcy, którego nie wolno wypuścić
Trawianka Perccottus glenii
Trawianka to gatunek nierodzimy. Złowiony okaz trzeba niezwłocznie uśmiercić i nie wolno go wpuścić ani do łowiska, w którym go złowiono, ani do innych wód (§ 8 rozporządzenia z 2023 r., który wymienia trawianki z nazwy).
Trawianka nie ma wymiaru ani okresu ochronnego. Przepisy nie chronią tego gatunku, tylko nakazują usunąć go z wody, bo wypiera rodzime gatunki.
Przepisy krajowe
§ 8 rozporządzenia z 2023 r.: złowione okazy gatunków nierodzimych „należy niezwłocznie uśmiercić i nie można ich wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód”. Przepis wymienia trawianki z nazwy.
Zabierz
Gatunek nierodzimy: nie wolno go wypuścić (§ 8)
- Wymiar ochronny
- nie dotyczy: gatunek nierodzimy§ 8
- Okres ochronny
- nie dotyczy: złowiony okaz trzeba uśmiercić§ 8
- Uwaga
- § 8 wymienia gatunek z nazwy. Inwazyjny gatunek obcy z listy unijnej (Dz.U. 2022 poz. 2649, zał. 1 lp. 85).
§ 8 to przepis krajowy, okręg PZW nie może go złagodzić.
O gatunku
Trawianka pochodzi z Dalekiego Wschodu (dorzecze Amuru, północne Chiny, Korea). Do Europy trafiła w XX wieku, prawdopodobnie razem z transportami ryb do zarybień i ryb akwariowych. W Polsce jest notowana od lat 90. XX wieku, głównie w dorzeczu Wisły. Wytrzymuje bardzo niską zawartość tlenu i przemarzanie płytkich zbiorników.
To żarłoczny drapieżnik małych wód: w drobnych stawach i torfiankach potrafi wyniszczyć kijanki, traszki i narybek innych ryb. Bierze na robaka i małe przynęty, często przypadkiem przy połowie karasi. § 8 wymienia trawiankę z nazwy, jest też na unijnej liście inwazyjnych gatunków obcych.
- Rodzina
- trawiankowate (Odontobutidae)
- Długość
- zwykle 8–15 cm, rzadko do ok. 25 cm
- Tarło
- Maj–lipiec, kilka razy w sezonie; ikra przyklejana do roślin i przedmiotów na dnie, samiec jej pilnuje.
- Środowisko
- Małe, zarośnięte i płytkie zbiorniki: stawy, torfianki, starorzecza, rowy melioracyjne.
- Pokarm
- Bezkręgowce, kijanki i larwy płazów, narybek i ikra ryb.
Jak rozpoznać
- Dwie oddzielne płetwy grzbietowe, druga dłuższa.
- Płetwy brzuszne oddzielne (nie tworzą przyssawki jak u babek).
- Zaokrąglona płetwa ogonowa, duża głowa i szeroki pysk z wysuniętą dolną szczęką.
- Ciało oliwkowe lub brązowe w nieregularne plamy; w okresie tarła samce prawie czarne.
Z czym się myli
- Babka bycza: babka ma płetwy brzuszne zrośnięte w przyssawkę i czarną plamę na pierwszej płetwie grzbietowej.
- Głowacz białopłetwy: gatunek chroniony: szeroka, płaska głowa, żyje w czystych, płynących wodach, a nie w zarośniętych stawach.
Kiedy trawianka ma tarło
Maj–lipiec, kilka razy w sezonie; ikra przyklejana do roślin i przedmiotów na dnie, samiec jej pilnuje.